Пишува: Михаило Миленовиќ, Category Planning Lead, „Монделез интернационал“
Кога ја гледам виолетовата амбалажа на Milka, не гледам само чоколадо што се продава со децении. Гледам нешто посложено: доказ дека трајниот успех не е случајност. Тој е резултат на време, фокус и упорност. И пред сѐ – резултат на посветеноста на луѓето што стојат зад него.
Во изминатите години научивме (или треба да научиме) една непријатна лекција: компаниите што преживеале турбуленции, не преживеале благодарение на подобри табели на податоци, прецизни прогнози или совршени кризни планови. Преживеале благодарение на луѓето кои знаеле што прават, зошто тоа го прават и кои имале доволно доверба во себе и во организацијата, но и храброст во момент на неизвесност да не останат пасивни, туку да реагираат.
Секој бренд што трае ја раскажува истата приказна: зад површината која се гледа, постојат невидливи слоеви работа, посветеност и развој што го создале.
Криза не гради луѓе. Таа ги открива.
Тоа не е метафора. Тоа е брутална бизнис-реалност. Кога ќе дојде до промена – пазарна, регулаторна, технолошка, или таква што никој не предвидел – компанијата не може да импровизира изградба на компетентни, ангажирани и отпорни вработени. Тоа не се прави за викенд и не е нешто што се купува на итна седница на Управниот одбор.
Инвестицијата во луѓе е инвестиција со најдолгорочен поврат во целиот бизнис-свет. И истовремено – таа е најлесно се одложува. Често постои нешто поитно. Често постои квартал што притиска. Често има причина зошто развојот на вработените може да почека. Сè додека не може.
И тогаш доаѓа моментот кој не прашува дали сте подготвени. И тогаш се гледа сè: колку сте вложувале, колку сте слушале, колку сте изградиле – и колку сте одложувале.
Агилноста не е софтвер. Агилноста се луѓето.
Бизнис-јавноста е заљубена во зборот агилност. Компаниите го ставаат во стратегии, PowerPoint-презентации и соопштенија за јавноста. Но, агилноста не е методологија. Агилноста е капацитет на организацијата да се приспособи брзо, а тој капацитет живее исклучиво во поединците што ја создаваат.
Замислете ја компанијата како жив организам. Во момент на стрес, таа не може да биде побрза од своите најспори делови, ниту попаметна од најмалку развиените. Секој вработен што ја разбира својата улога, кој има вештини да реагира, кој знае каде оди компанијата и чувствува дека е дел од таа приказна – тој вработен е директен придонес за организациската агилност. Не е метафора. Тоа е математика.
Од друга страна, вработениот кој никогаш не се развивал бидејќи не било потребно, кој не ја разбира пошироката слика – тој во момент на криза не е неутрален. Тој може да претставува дополнителен предизвик за тимот. Не поради сопствените квалитети, туку затоа што системот што го опкружувал не вложувал во него кога имало смисла.
Одговорност која не може да биде делегирана
Лесно е да се каже: нашите вработени се наша најголема вредност. Тоа го кажуваат најчесто сите, на еден или друг начин. Потешко е, и поретко, всушност тоа да се спроведе. Да се живее тоа значи: да се развиваат луѓето пред да постои некој огнен мотив. Да им се даде простор да прават грешки и да учат додека грешката не чини многу, а не кога чини сè. Да се разговара со нив за целта и мотивацијата, не само за целите. Да се мери нивниот раст, не само нивниот успех.
Тоа не е само тема за човечки ресурси. Тоа е стратегија. И секој лидер што ќе ја одвои во посебна кутија наречена „тоа е работа на човечки ресурси“, прави стратешка грешка што ќе ја плати – но не веднаш. Ќе ја плати кога ќе дојде момент што ќе бара организација која размислува, дејствува и се приспособува. Тогаш ќе разберат дека организацијата требало да се гради години претходно.
Што стои зад виолетовата амбалажа?
Milka не стана тоа што е за една година. Не се изгради со една кампања. Не опстана низ децении благодарение на среќа или околности. Опстана благодарение на континуитетот – континуитет на вредности, квалитети и, најмногу, на луѓе кои тие grow every day вредности секојдневно ги спроведуваат.
Секој бренд што трае ја раскажува истата приказна: зад површината која се гледа, постојат невидливи слоеви работа, посветеност и развој што го создале. И тоа не е случајност. Тоа е избор. Избор кој се прави секој ден – инвестиција во луѓето што го градат, го носат и го живеат тој бренд.
Во времиња на неизвесност, сите компании бараат формула за опстанок. Формулата постои. Таа не е нова, не е технолошка и не е евтина. Таа гласи: инвестирајте во вашите луѓе, пред навистина да ви биде потребно тие да ви бидат поддршка.
Зашто кога доаѓа кризата, тајната состојка или постои – или не постои. И тогаш е доцна да се подготвите!
